Andrzeju, Andrzeju - dziewcząt dobrodzieju ...

To wie każdy, że 30 listopada obchodzimy andrzejki. Ale czy wiecie skąd wywodzi się zwyczaj wróżenia i zabawy tego dnia? Dlaczego andrzejkowe wróżby mają niezwykłą moc? Kim był św. Andrzej? Jeśli nie, to zapraszamy do do biblioteki szkolnej po książki z działu folklor i etnografia.
Uchylimy jednak rąbka tajemnicy i powiemy Wam, że oficjalnie po raz pierwszy użyto sformułowania „andrzejki” za sprawą Marcina Bielskiego, renesansowego poety, pisarza i tłumacza, który w 1557 r. w swojej sztuce teatralnej „Komedyjka Justyna i Konstancyjej” umieścił wzmianki o andrzejkowych wróżbach. (źródło: http://mowimyjak.se.pl/styl-zycia/uroczystosci/andrzejki-co-za-swieto-skad-wywodza-sie-andrzejki-historia-wrozby,87_32847.html)

 

Choć andrzejki to wieczór wróżb, który przypada na noc z 29 na 30 listopada, samorząd uczniowski wróżył w ciągu dnia, ale postarał się o odpowiednią atmosferę.

Były świece, lanie wosku, wróżby imion i inne zabawy. Na szkolnym korytarzu na wszystkich kondygnacjach powstały kąciki wróżb, gdzie „specjaliści od wróżb” próbowali swych  sił  przepowiadania przyszłości na podstawie  znajomości polskiego folkloru, ale nie tylko. Były też wersje autorskie wróżb andrzejkowych. Brawo za zaangażowanie i pomyśły.
Dziękujemy za wspólną zabawę.


Opiekun SU